غذاهای غلیظ غذاهایی هستند که به راحتی هضم نمی‌شوند و مواد زایدی که از آن‌ها تولید می‌شود می‌تواند در کنار هم تجمع کرده و ایجاد انسداد در عروق و مجاری کنند و به شرط تکرار مصرف در طول زمان حتی ایجاد توده در بافت‌های مختلف بدن نمایند؛ در نتیجه مصرف آن‌ها برای اکثر افراد ممنوع است، اما افرادی که معده‌های قوی و یا فعالیت‌های سنگین بدنی دارند، می‌توانند برخی از این غذاها را هضم کنند در نتیجه آن‌ها مشکلی ایجاد نمی‌کند.

مثال غذای غلیظ: قارچ، گوشت گاو، پنیرها مخصوصاً پنیر پیتزا، کلم خام، گوشت‌های فریزری، گوشت شتر، گوشت شترمرغ، تخم مرغ بسیار پخته شده.

غذاهای لطیف غذاهایی هستند که به راحتی در معده هضم می‌شوند و موادی که از آن‌ها در کبد تولید می‌شود به راحتی قابل تغییر هستند؛ در نتیجه امکان تجمع آن‌ها در نقاط مختلف بدن و یا ایجاد انسداد کمتر است. اما برخی از این مواد غذایی بسیار لطیف مانند شیر، هندوانه، هلو، ماهی، خربزه، سیر و پیاز خام را نباید در حالت ناشتا یا هر زمانی که حرارت بدن بالا است مثل زمان خشم شدید، ورزش سنگین یا در حالت تب سنگین مصرف کرد زیر ا باعث ایجاد فساد یا افزایش شدید حرارت و تولید مواد سمی می شوند.

مثال غذای لطیف: گوشت جوجه مرغ، کبک و بلدرچین، گوشت بره، کاهو، انار، سیب شیرین، نان گندم خوب پخته شده، زرده تخم مرغ عسلی.

مواد هضم شده در معده به سمت کبد رفته و در آنجا فرآیندهای مختلفی بر روی آنها صورت می گیرد. به ماده حاصله در کبد کیموس گفته می شود که در واقع مجموعه ای از اخلاط چهارگانه( دم، صفرا، سودا و بلغم) است.

اگر بیشترین قسمت غذای خورده شده تبدیل به خلط دم (خون) شود و سایر اخلاط و مواد را به اندازه مورد نیاز بدن( نه کمتر نه بیشتر) بسازد، آن را "سازنده کیموس خوب" می نامند زیرا دم بیشترین خلط مورد نیاز بدن است. اما اگر بیشترین قسمت غذا صرف تولید موادی غیر از خون سالم شود آن را سازنده "کیموس بد" می نامند. 

عطاری کاویانی، از 1343

www.attarikaviani.ir